حالا دیگر خوب می دانم،

 

آرزوی آمدنت را هم،مثل سکوت زلال چشمهایت،

به گور خیالهای محال خواهم برد،

 

 

 

 

اما دیگر به بیقراریه این دل وامانده،و دل

دله دیدارت

 

 مدیون نیستم،

 

 

 

من همه ی این سالها آمدم

 

واز همه سراغ

سادگیت را گرفتم،

 

 

 

 

اما دیگر تو نبودی،

 

تو انگار همراه آن خنده ی آخرین برای

همیشه رفتی به جایی که دیگر

 

 

 

 

دست خیال و خوابم حتی به گرد

نگاه هایت نرسید،

 

 

 

 

مهم نیست که دلت به هوای دیگری می تپد

 

مهم این

است که من تنهایم،

 

 

 

 

آنهم فقط به خاطر تو... .

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه ۱۱ امرداد ،۱۳۸۸ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ توسط زهره نظرات () |